ดูดวงคือ งมงาย??

ในอดีตชนชาวจีนชาติที่มีอารยธรรมมากกว่า 4,000 ปี ได้เก็บรวบรวมจดบันทึกศาตร์มากมายซึ่งเป็นประโยชน์ต่อคนรุ่นหลัง ไม่ว่าจะเป็นระบบการชั่งตวง ระบบชลประธาน เครื่องมือแจ้งเตือนภัยพิบัติ หรือแม้กระทั่งตำรายารักษาโรค แต่มีหนึ่งวิชาของจีนที่ยังคงดูลึกลับ และยากที่คนทั่วไปจะได้เรียนรู้ นั่นก็คือศาตร์แห่งการพยากรณ์นั่นเอง

ปกติเรามักเรียนนักพยากรณ์ว่าโหร หรือผู้ที่สามารถหยั่งรู้ฟ้าดิน ทำนายอนาคต และรู้อดีตได้เหมือนตามองเห็น แต่เอาจริงๆแล้วถ้าพูดกันอย่างยุติธรรม วิชาพยากรณ์ก็คือวิชาสถิติที่คอยเก็บข้อมูลซ้ำๆจากหลายๆเหตุการณ์รวมไว้เป็นตำรา เพื่อดูแพทเทิร์นการเกิดในครั้งต่อๆไปก็แค่นั้นเอง แต่ก็ใช่ว่ามนุษย์อย่างเราๆจะสามารถอธิบายความมหัศจรรย์ในบางครั้งของศาสตร์นี้ได้ชัดเจน แต่ผมเองก็ยังคงอยากไม่อยากให้เรามองว่าศาสตร์พยากรณ์เป็นวิชาลึกลับ หมอผี หรือความงมงาย

เกริ่นนิดนึงก่อนว่าผมเองไม่ได้เป็นซินแสนักพรตหนวดขาวที่ใส่ชุดสีเหลืองแบบที่เห็นในหนังจีนปราบผีดิบ ตัวผมเองเป็นนักธุรกิจวัยกลางคนที่เรียนจบปริญญาโทการบริหารจากต่างประเทศ และก็ร่ำเรียนจากโรงเรียนฝรั่งเอกชนมาตั้งแต่เด็ก เพราะฉะนั้นการศึกษาศาตร์พยากรณ์ของผมเองจึงพยายามมองภาพอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ที่สุด และคอยหาเหตุผลตลอด

งมงายหรือไม่งมงาย??

แม้ว่าในปัจจุบันจะมีมิจฉาชีพที่หากินกับความงมงายอยู่มากมาย แต่ผมพยายามแยกสิ่งเหล่านั้นออกจากศาสตร์พยากรณ์ที่แท้จริง ซึ่งผมพยายามให้ความเป็นธรรมกับศาสตร์พยากรณ์โดยเปรียบเทียบกับวิชาสถิติ ซึ่งการนำข้อมูลที่เก็บสะสมมาใช้ แม้การใช้ข้อมูลเปรียบเทียบก็อาจจะมีความคลาดเคลื่อนได้บ้าง ไม่ว่าจะเกิดจากตัวข้อมูลเอง หรือเกิดจากผู้ที่นำไปใช้ก็สุดแท้แต่ แต่ถ้าหากจะฟันธงว่าวิชาดูดวงเป็นเรื่องของความงมงายเลยก็คงจะดูไม่เป็นธรรมไปนิด ผมขอยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดๆกับอีกอาชีพนึงที่มีลักษณะคล้ายกัน นั่นก็คือนักวิเคราะห์หุ้น เป็นวิชาที่ใช้สถิติมาทำนายอนาคตเหมือนกัน แต่ถ้าทายผิดเราก็มักกล่าวโทษที่นักวิเคราะห์ที่อ่านสติถิไม่เก่งพอ แต่เราก็ไม่เคยชี้หน้าวิชาการวิเคราะห์หลักทรัพย์เป็นวิชางมงายจริงมั้ย ทีนี้พอมองเห็นภาพรึยังครับ